Art Zonnestraal-exposities

Art Zonnestraal 2015. Deelnemende kunstenaars: Herman van Doorn, Elganan Jelsma, Barbara Houwers, Claudia Gianotten, Rob Schultheiss, Hanke Wiegand, Richarda van Kasbergen, Bia Maas, Wilma van Weijen, Els Rijerse, Sacha Wendt, Eddy Geerlings, Gerard Beentjes, Dik Doornbos, Madeleine Metsaars, Ilse Valkenburg, Xandra Rigters, Elize vd Werff, Elsie Le Coq.

MEI
Herman van Doorn, Elganan Jelsma en Barbara Houwers
Art Zonnestraal | 23, 24 en 25 mei geopend van 12-17 u | Dresselhuys paviljoen – Landgoed Zonnestraal | Loosdrechtse Bos 19, 1213 RH Hilversum.

Het eerste “Artist in residence” team in Art Zonnestraal bestaat uit Herman van Doorn, Elganan Jelsma en Barbara Houwers. Zij zijn gedurende de maand mei op Zonnestraal aan het werk en hun project is te zien voor het publiek tijdens het pinksterweekend op 23, 24 en 25 mei – dagelijks van 12-17 u.

Herman van Doorn – The past is in the future. Herman van Doorn - Art Zonnestraal
In begin jaren ‘90 ben ik begonnen met het fotografisch vastleggen van de staat van het Dresselhuyspaviljoen. Dit werd mede ingegeven doordat ik vanwege mijn fotografie voor architecten steeds onderdelen van ontwerpen tegenkwam waarvan ik het vermoeden had dat deze in het Sanatorium Zonnestraal ook te zien waren. Ook het contrast tussen het romantische verval van het paviljoen en de nieuwe varianten sprak mij aan. In eerste instantie zal ik de fotografie van het paviljoen voortzetten en nu ook vergelijken met de staat ruim 20 jaar geleden. Tevens wil ik onderzoek doen naar hoe de ruimte van de patiëntenkamers werd ingedeeld en efficiënt benut. Ook zullen in de loop van het Art Zonnestraal project de andere gebouwen op het landgoed aan bod komen. www.hermanvandoorn.eu

Elganan Jelsma – De kwetsbare mens.Elganan portret web
Al sinds begin jaren ’90, toen het landgoed Zonnestraal nog geheel vervallen was, ben ik gefascineerd door de architectuur. Ik studeerde binnenhuisarchitectuur en had visioenen van het zelf restaureren van de gebouwen en het bewoonbaar maken. Nu, anno 2015, zie ik nog steeds mogelijkheden om er prachtige woonplekken te creëren. Ik houd van ‘bouwen’. Voor dit project is dat uiteraard niet mogelijk of realiseerbaar. Wel ga ik de ruimten bestuderen, de indeling van architect Duiker gebaseerd op kamers van 3 x 3 meter, gangen van 1.5 meter breed en deuren van 75 cm. Binnen deze ruimten woonden patiënten vaak enkele jaren. De combinatie van bouwen en mensen ga ik proberen uit te beelden. Gezien de rauwe structuur van de betonnen constructies ga ik werk maken op karton waarmee ik structuren opbouw. Gecombineerd met fragiel papier waarbij de kwetsbaarheid van de mens nog wordt benadrukt. Uiteraard is dit een opzet en laat ik mij verrassen door het gebouw, de geschiedenis en de mensen die er geleefd hebben. www.elganan.nl

Barbara Houwers – Duiker Blauw. Barbara Houwers- Duiker blauw | Art Zonnestraal | Foto- Herman van Doorn
Op Zonnestraal maak ik de aftrap voor mijn pigmenten project en maak schilderijen en objecten rondom de bijzondere kleur “Duiker Blauw”. Een verkenning op doeken met scherpgehoekte randen, in lijn met de stalen profielen en strakke belijning van het complex. Architect Jan Duiker gebruikte een soort hemelsblauw op de metalen sponningen van de gebouwen op Zonnestraal om de ruimtelijkheid van de architectuur en de landelijke ligging van de paviljoens te benadrukken. Welke pigmenten zorgen ervoor dat hemelsblauw, dat de witte gebouwen als het ware opgaan in de lucht? Duiker Blauw is samengesteld uit 4 basispigmenten. In het pigmentenkamertje laat ik zien wat de componenten zijn waarmee deze blauwe verf op traditionele wijze wordt gemaakt. In de centrale expositie laat ik nieuwe doeken zien waarin de pigmenten en kleuren zich optisch mengen. “Kunstenares Barbara Houwers onderzoekt het geheim van kleur door experimenten met verf, pigment, bindmiddel en mes in een eindeloze herhaling van rechthoekige toetsen. Het resultaat is een monochroom beeld dat alleen bij nadere beschouwing de rijkdom aan subtiele onderlinge verschillen prijsgeeft. En dat steeds het startpunt vormt voor een nieuw doek. Een bouwsel van verf, linnen en doek.” www.barbarahouwers.com

JUNI
Claudia Gianotten, Rob Schultheiss, Hanke Wiegand, Richarda van Kasbergen.
Art Zonnestraal | Zondag 28 juni 12-17 u | Dresselhuys paviljoen – Landgoed Zonnestraal | Loosdrechtse Bos 19, 1213 RH Hilversum.

Het tweede “Artist in residence” team in Art Zonnestraal bestaat uit Ricarda van Kasbergen, Claudia Gianotten, Rob Schultheiss en Hanke Wiegand. Zij zijn gedurende de maand juni in hun eigen atelier en op Zonnestraal aan het werk en hun project is te zien in hun eigen “patientenkamertje” in de linkervleugel van het paviljoen en in de centrale expositie in de “conversatiezaal”. Speciale openstelling op zondag 28 juni 12-17 u. De Kunstenaars zijn persoonlijk aanwezig.

Claudia Gianotten – Zon & Straal Claudia web
Het Dresselhuys paviljoen is een prachtig monument, maar nu het leeg staat is het er kil en zielloos. Zoveel lege kamertjes! Ik wil mijn verbeelding laten werken en het gebouw weer nieuw leven inblazen….
De ooit tijdelijke bewoners van dit paviljoen waren zieke mensen. Dag in dag uit lagen ze in een kamertje naar buiten te staren……Vonden ze het fijn daar midden in het groen? En welke dieren zagen ze? Genoten ze bij mooi weer van de warme zonnestralen? Het waren misschien wel mensen uit de stad, met een druk leven, die door hun verblijf op Zonnestraal steeds meer van de natuur leerden genieten…www.claudiagianotten.nl

Rob Schultheiss – Inzicht-uitzicht Rob s web
In het Zonnestraal project ga ik uit van zichtlijnen, de verbinding tussen de omliggende heide- en bosomgeving en de architectuur van het gebouwencomplex van Duiker.
De zichtlijnen waar de architect de positionering van het gebouw op heeft gebaseerd kun je zien als uitzicht-lijnen die lopen van de besloten verpleegomgeving binnen het gebouw naar de vrije natuur waar het gebouw op uitkijkt, Maar ook als inzicht-lijnen die lopen van de omliggende heidevelden en bospartijen waar het complex als een ‘schip op de heide’ uit oprijst.
Deze zichtlijnen hebben natuurlijk ook een symbolische betekenis. Inzicht in de invloed van behandeling en verzorging van de bewoners en inzicht in de genezende werking van de (ten tijde van het bouwen van het sanatorium) vooruitstrevende behandelingsmethoden. Wat daar weer een uitzicht op een nieuwe toekomst tot gevolg heeft. Uitgaande van deze inzicht en uitzicht lijnen (die ik, als het enigszins gaat lukken, graag ook wil plaatsen in een historisch perspectief) ben ik van plan 2 en 3 dimensionaal werk te maken. Misschien geeft het verblijf in de inspirerende omgeving zelfs wel inspiratie voor een liedje. Wie weet! www.pubart.nl  www.robsch.nl

Hanke Wiegand – ‘Omringt door de stilte zal schoonheid zich laten zien’
hankeIn de maand juni werk ik in Zonnestraal. Een prachtige soms bijna serene omgeving. Het overvalt me vaak als ik er ben hoe de rust en stil het rondom Zonnestraal is. De omgeving is zowel functioneel en esthetisch ingericht en bebouwd. Het architectonisch spel richt zich alle elementen van de natuur, buiten en binnen zijn 1 geheel. Dat inspireert mij enorm. Zonnestraal is van oudsher gebouwd voor TBC patiënten. Zuurstof en de mens, ze zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. In dit project zal ik een aantal opvallende elementen van Zonnestraal gaan gebruiken in mijn werk. www.hankewi.nl

Richarda van Kasbergen – Therapie Ricci 2
Zonnestraal werd gebouwd als sanatorium. Zij hadden duidelijk therapie nodig wat dan ook in overvloed gegeven werd alhier. Het voelt nog steeds als sanatorium….En nog steeds kun je hier in therapie. In De Kleine Werkplaats, het atelier van Rici, kunt U: Zwemmen met dolfijnen, heup- schuddend hoelahoepen, een zonnebad nemen, meehelpen aan het Nieuwste Nieuwe Bouwen en het nieuw beleven van de ruimte ondergaan door de veelgeprezen formule ADEM IN – ADEM UIT. Dit alles in sessies van 5 minuten.

De Ramen
Aan de buitenkant van het gebouw kunt u, wederom in sessies van 5 minuten, therapeutisch deelnemen aan: ‘Het behandelen van de ramen’ op advies van architect Wessel de Jonge. Op een internationale conferentie aan de T.U. Eindhoven (sept 1990) rond de restauratie van beschermde monumenten van het Nieuwe Bouwen lichtte architect Wessel de Jonge de bijzondere aanpak ervan toe. Bij de restauratie van Sanatorium Zonnestraal zouden bijvoorbeeld geen gegalvaniseerde ramen aangewend worden. Het behandelen van de ramen door de patiënten zou deel van de therapie uitmaken.

JULI
Bia Maas, Wilma van Weijen, Els Rijerse en Sacha Wendt.
Art Zonnestraal | Zondag 26 juli 12-17 u | Dresselhuys paviljoen – Landgoed Zonnestraal | Loosdrechtse Bos 19, 1213 RH Hilversum.

Het derde “Artist in residence” team in Art Zonnestraal bestaat uit Bia Maas, Wilma van Weijen, Els Rijerse en Sacha Wendt. Zij zijn gedurende de maand juli in hun atelier en op Zonnestraal aan het werk en hun project is te zien in hun eigen “patientenkamertje” in de linkervleugel van het paviljoen en in de centrale expositie in de “conversatiezaal”. Speciale openstelling op zondag 26 juli van 12-17 u. De kunstenaars zijn aanwezig.

Bia Maas | Hoffnungsträger Bia Maas
Verhaal achter dit project (op de begane grond) is geneeskracht, zoals Zonnestraal ooit de bedoeling had mensen te genezen door rust, licht en zorg, zo ontmoette ik in Suriname natuurgeneesheren, die geloven in de kracht van de planten uit het oerwoud. Een van de planten die ik meenam naar Nederland is de Bryophyllum, ook genoemd de “Goethe plant”. De bladeren van deze plant wordt in Suriname gebruikt bij insectensteken en andere huidproblemen. Ik heb dit mogen ervaren na steken van de brandmieren. Van deze plant ga ik in Zonnestraal stekken maken en zien hoe de planten gaan groeien in een van de lichte kamertjes. Project 2 (op de 1e verdieping): Ziekten zijn in verhalen vaak verbeeld door dieren, wij kennen er allemaal wel voorbeelden van. En wat te denken van “zo ziek als een hond”. Ook zijn er voorbeelden van beestachtige visies op de mensen wereld. Een mooi voorbeeld is het boek “beelden uit het persoonlijk en openbare leven der dieren”geillustreerd door Grandville rond 1840. Hierin is een rol weggelegd voor de Volvox, dit monster staat voor de cholera. Ook Zonnestraal kent zo een voorbeeld, de Tor, die staat voor de TBC, te zien in een van de kamertjes in Zonnestraal. Bia Maas

Wilma van Weijen | Kroon-lucht-air
Wilma van WeijenOp landgoed Zonnestraal (52e 12′ 4″ NB, 5e 9′ 10″ OL) staat tussen Duiker’s gebouwen een enorme Lindeboom. Deze levert uiteraard zuurstof (waar zouden we zijn zonder bomen?)  maar produceert, in de periode dat ik in het Dresselhuyspaviljoen werk, bovendien veel geurige, haast bedwelmende bloesem. Deze boom gaf de inspiratie voor het werk dat ik in een van de patiëntenkamertjes laat zien.

De plek waar menig tuberculose patiënt sombere momenten zal hebben doorgemaakt, wilde ik “verlichten” “verluchten” met materiaal dat er niet om liegt…Het sanatorium, ooit gebouwd voor diamantslijpers/TBC-patiënten, werd betaald uit het KSF (Koperen Stelen Fonds). Westfalen Medical uit Deventer schonk mij genereus 100 neusbrillen. De landgoed eigenaren gaven toestemming om een flinke tak uit de Lindeboom te snoeien.

Op zondag 26 juli 2015 is er bezoekuur van 12 tot 17 uur in het Dresselhuyspaviljoen. Mijn kamertje ligt beneden links, aan het eind van de gang (kamer 16 op de oorspronkelijke bouwtekening uit 1928). Ik serveer die middag in de conversatiezaal Lindebloesemthee (weldadig bij luchtwegproblemen, slijmoplossend en rustgevend). En er is gelegenheid om het werk te zien van collega’s van de Gooise Kunstkring die voor het project Art Zonnestraal ook speciaal nieuw werk maakten.

Els Rijerse | Broken Dreams els vlinders
Het project verbeeldt de ongewisse toekomst van de tuberculose patiënt, gevangen in zijn lichaam. Vlinders in veel culturen zijn een symbool voor zowel leven als dood, in het sanatorium zo dicht bij elkaar. Het beeld verwijst ook naar de speldjes die uitgereikt werden bij collectes voor het Koperen Stelenfonds, dat financiële steun gaf aan de door tbc getroffen diamantbewerkers gezinnen. In de autobiografie van de joodse Louis Velleman beschrijft hij hoe hij vlak na de bevrijding persoonlijk door Jan van Zutphen werd opgenomen als tbc patient in Zonnestraal. Alle joden waren tijdens de oorlog weggevoerd uit Zonnestraal. De geëmotioneerde Jan van Zutphen kon zijn ogen niet geloven toen Velleman voor hem stond: “een jood, we hebben weer een jood voor Zonnestraal!” Ik maakte een verbeelding van de verwoestende “torren” zoals de tuberkelbacteriën werden genoemd.
In de kist een verbeelding van de vergankelijkheid, vergeelde patiënten dossiers en laboratorium glazen die geen functie meer hebben. www.beeldelsrijerse.nl

Sacha Wendt | Schemer Sacha Wendt-Jurk
Schemer is een Installatie van kleding, foto’s en film over het schemer- gebied tussen twee werelden. Beleving of waan? Ik denk bij zonnestraal aan de vele uren van de (jonge) patiënten hun einde loze gedachtes, belevenissen en behoeftes vanuit het bed hebt moeten dromen. Waar ze het leven een beetje zagen verdwijnen en het gevoel hen bekroop dat ze op waren gegaan in hun kamer.  Een soort van onzichtbaar geworden voor de buiten wereld, …www.sachawendt.nl

 

AUGUSTUS
Eddy Geerlings, 
Gerard Beentjes, Dik Doornbos, Madeleine Metsaars.
Art Zonnestraal | Zondag  30 augustus 12-17 u | Dresselhuys paviljoen – Landgoed Zonnestraal | Loosdrechtse Bos 19, 1213 RH Hilversum.

Eddy Geerlings | De Herstelfabriek Eddy
Uitstoot van schone, frisse, gezonde lucht: Symbool voor het herstellen van ziektes, mankementen en ongemakken waarmee men binnenkomt en hersteld weer vertrekt.
In de converstatiezaal: Geinspireerd door de binnenruimte van het Dresselhuyspaviljoen. Composities van hout, verf, kalk en ‘roestig’ klein metaal. Elementen die je, nu nog, kunt waarnemen. Elementen bedoelt door de bouwer, later toegevoegd door gebruikers, bedoelt of onbedoelt, maar van invloed op het huidige beeld wat hoogst waarschijnlijk binnenkort, helaas, weer verdwijnt.


Gerard Beentjes 
| Gedichten Gerard Beentjes
Zonnestraal is een verzameling beelden, woorden en materialen dat als een net om me heen valt, terwijl ik loop door de gangen van het Dresselhuyspaviljoen. De gedachte overvalt me dat hier in dit witte schip op de hei, opgebouwd uit beton en glas, mensen met elkaar hebben geleefd: mensen met tuberculose en mensen die hier werkten. In dit paviljoen hebben mensen gedroomd van beter worden, van teruggaan naar huis.  In kleine patiëntenkamers heb-ben mensen in bed liggen wachten, tot de verpleegsters kwa-men, liggen wachten om naar buiten gereden te worden en de adem te proeven van de natuurzuivere lucht van de hei. Dan kom ik boven in het gebouw in een ronde toren met uitzicht over het terrein rondom. Dit is het ideale optrekje voor de dichter, een stille plek om te schrijven en gedichten voor te dragen voor wie tijd heeft voor poëzie.  Dat ga ik doen. In een patiëntenkamertje zet ik een symbolische woordvanger neer, met de vraag of bezoekers één woord eraan willen toevoegen dat zij met Zonnestraal associëren.  Die woorden wil ik ombouwen tot één gedicht,  dat ik zal voordragen op zondag 4 oktober a.s. tijdens de eindexpositie van het project. www.deliterairewerkplaats.nl

Madeleine Metsaars | Nieuw leven inblazen..

MadeleineZonnestraal roept bij mij de associaties op met licht en lucht – nieuw leven inblazen – toen en nu. Toen gaf Zonnestraal tuberculozen nieuw leven met licht en lucht, twee levenselementen die vrijelijk door de fragiele gebouwen stroomden naar een ontwerp van Duiker. Een prachtig open gebouw met drie standaardkleuren: wit, zwart en “Duiker-blauw” in een natuurlijke omgeving vol bomen die zorgen voor aanvoer van zuivere frisse lucht en verse zuurstof.  Nu is Zonnestraal nieuw leven ingeblazen met de prachtige restauratie in de sfeer van Duiker, het geeft opnieuw dat gevoel van licht en lucht, aan mensen van nu. Nieuw leven inblazen is het thema van mijn project waarbij ik de lucht van nu ga ‘vangen in een lichte vorm’ en een kunstwerk nieuw leven inblaas met nieuw beeldmateriaal.

Dik Doornbos | Gedicht
Dik Doornbos

Lucht zuivert het licht
en het licht zuivert de lucht:
het gebouw tovert.

 

 

 

SEPTEMBER
Elize van de Werff, Xandra Richters, Elsie Le coq, Ilse Valkenburg.
Art Zonnestraal | Zondag 13 september en 4 oktober 12-17 u | Dresselhuys paviljoen – Landgoed Zonnestraal | Loosdrechtse Bos 19, 1213 RH Hilversum.

Xandra Richters | Bezoekers Xandra Richters
Bezoekers zijn mensen die even een andere wereld betreden, daar rondkijken zoeken), naar iets waarvan zij van te voren niet kunnen zeggen wat zij daar nou echt zullen aantreffen of van verwachten. Het vreemde hier is dat dit gebouw eerst ruimte bood aan mensen die van TBC moesten herstellen door rust en gezonde lucht en licht. Wat ik nu als mooi ervaar zal door iemand die daar verplicht moest herstellen heel anders zijn ervaren, een gevangenschap? Tijd is dan een ander begrip , tijd die eindeloos en losgezongen van de werkelijkheid, duurde en duurde, tegenover de snelle tijd van de bezoeker die door de ruimten dwaalt en weer verdwijnt. Als hedendaagse bezoeker, ervaar je deze ruimte heel anders. Ik heb een aantal modellen bereid gevonden voor mij te bewegen in deze ruimten. Die beweging in combinatie met de ruimte en het licht ga ik vastleggen met de camera. Dit thema komt steeds weer terug in mijn foto’s, door de spanning die er bestaat tussen de bezoeker en de ruimte waarin hij/zij zich beweegt, op zoek naar iets. Dat iets is niet in woorden te vangen. Ik maak foto’s van dansende mensen of mensen die íets’ doen of ergens zijn. Vaak  op de rug gezien omdat  wanneer je iemand op de rug ziet, je als het waren over diens schouder mee kunt kijken en toch nooit precies weet wat er nu gezien wordt door die ander. www.kijkrichting.nl

Elsie le Coq | Les murs priennent Elsie le Coq
Als kind speelde ik altijd op de hei van landgoed Zonnestraal en was dat mijn bijzondere plek! Toen we 2 jaar geleden de expositie van Nadine Meewis bezochten op het Dresselhuis paviljoen met de kunstkring was ik zeer onder de indruk van het prachtige gebouw en van het werk van Nadine. “Wat zou ik hier graag een keer exposeren !” Nu komt die plek weer terug in mijn leven: Een belevenis. Na die dag in juni 2 jaar geleden heb ik contact gezocht met Nadine om te vragen of zij een fotoreportage wilde maken van mijn vilt in het Dresselhuispaviljoen, waar zij enthousiast ja op zei. Ik heb mijn ideen bij haar neergelegd en haar in volle vertrouwen het werk gelaten. Het zijn prachtige surrealistische fotoos geworden, precies zoals ik het bedoelde, zij voelde mij heel goed aan. Toen ik haar 4 weken geleden benaderde om te vertellen dat ik nieuwe ideen en nieuwe ontwerpen had voor de volgende reportage hebben we weer samen een plan gemaakt. Daarna kwam de uitnodiging van de kunstkring , een hele mooie samenloop ! De fotoreportage met een zeer verrassend thema; mijn viltontwerpen en Nadine haar magische fotografie zal heel mooi uitkomen in 1 van de kamertjes van het Dresselhuispaviljoen. www.vilten.info.

Elize van der Werff | Het gevoel van Zonnestraal Elize vd Werff
Ik probeer het Dresselhuys paviljoen te doorvoelen. Getekend door Duiker en Bijvoet. Prachtige architectuur, het blauw van de stalen kozijnen is het blauw van de lucht. Zo wordt het een luchtig gebouw voor tbc-patiënten in 1931. Anno 2015, het paviljoen van buiten gerestaureerd en mooi. Binnen voelt het naar in het gebouw, wel mooi, mooi van narigheid, het is er stoffig, waar het vroeger brandschoon was. Van binnen naar buiten zie ik strenge lijnen van de stalen kozijnen, donker tegen de blauwe buitenlucht. Ik voel me opgesloten in een kubus; 3.00×3.00×2.95 m, in een naar vierkant doosje vol torren. Stel ik lig hier maanden. Ik lees over Zonnestraal in “Eigenlijk heet ik Levi” van Velleman en over sanatoria in “De toverberg van Thomas Mann”. Langzaam voel ik een eindeloze neerslachtigheid over me heenkomen. Waar gaat dit over, over dood of even, over vroeger of ook over nu. Weer buiten voelt het beter en zie ik het mooie gebouw weer. www.elizekunst.nl.

Ilse Valkenburg | De Drie-eenheidIlse Valkenburg
Na de rondleiding op Zonnestraal georganiseerd door de Gooise Kunstkring en door de foto`s die ik had gemaakt raakte ik geïnspireerd door het nieuwe bouwen, het getal drie in de architectuur en de sterken en de zwakken. Zonnestraal is gebouwd in beton. Het complex is een beroemd voorbeeld van het nieuwe bouwen. Zonnestraal werd ontworpen voor een relatief geringe levensduur. En omdat ingezien werd dat de gebouwen waarde hebben als monument, is vanaf de jaren negentig een omvangrijke restauratieprogramma in gang gezet. Heeft Zonnestraal ook een derde kans? Duidelijk en direct zijn de verhoudingen en liggingen ten opzichte van elkaar in de Architectuur. Dit dat mensen langere tijd opblijven, konden lopen en rusten en bezig zijn op het terrein. Plan van constructie hebben een maateenheid van 1,50 meter. Zo zijn de kamers 3×3 meter, gang 1,50 meter, 1⁄2 x 1,50 meter deur en glasmaat puien. Als Artist in Residence mag je je project realiseren in een eigen patiëntenkamer! Door het getal drie en de patiëntenkamer 3×3 meter zijn moest ik denken aan Oosterse landen waar het getal drie gebruikt wordt in gebouwen, het getal drie in samenhang met het oneindige. Het getal drie heeft mij altijd al geboeid . Geboren worden, leven en sterven. Drie fases in je leven: jong, middelbaar, oud! Mensen worden ziek, niet iedereen wordt gezond door bv in het Sanatorium te verblijven. Er zullen ook mensen gestorven zijn. Zwak, een sanatorium, sterk en gezond! Maar dit filmpje kan je ook terug draaien. Sterk en gezond, een ziekte, zwak! Zwak, een sanatorium, sterk en gezond! enz…………… De sterken helpen de zwakken! En zo ontstond Zonnestraal! www.ilsevalkenburg.nl.

Rondleidingen  op landgoed Zonnestraal
Elke laatste zondag van de maand, (90 minuten) verzorgd door een professionele gids. Start: vanaf Brasserie Zonnestraal, Loosdrechtse Bos 15. U kunt zich van tevoren opgeven bij het Landgoed Zonnestraal tel. 035 5385400 of per e-mail info@zonnestraal.org. De rondleiding kost 8 euro per persoon, deze kunt u contant betalen aan de gids.

Cultureel erfgoed als thema en als inspiratiebron
De Gooise Kunstkring heeft In het 10 jarig bestaan regelmatig verrassende exposities, projecten en manifestaties georganiseerd waarbij regionaal cultureel erfgoed als thema en als inspiratiebron voor hedendaagse kunstenaars een uitgangspunt was. Voor de Gooise Kunstkring is de cross-over gedachte tussen de verschillende disciplines van de leden (dichters, fotografen, schrijvers, ontwerpers, schilders, musici, beeldhouwers, etc) een meerwaarde bij de projecten.

Meer over Zonnestraal
Tussen Hilversum en Loosdrecht ligt Landgoed Zonnestraal, een prachtig landgoed omgeven door 120 hectare bos. Het landschap is adembenemend, ieder seizoen opnieuw. Temidden van deze prachtige natuur ligt het voormalige sanatorium Zonnestraal uit 1928, een schitterend hagelwit complex van de beroemde architect Jan Duiker. Nu Unesco Wereld erfgoed.

Zonnestraal, gebouwd in beton met ragfijne raamsponningen en veel glas, verbeeldt op onovertroffen wijze het Nieuwe Bouwen. Dit demonstreert een evenwicht in materiaalgebruik, functionaliteit en een heldere compositie in wit en lichtblauw.

De Bauhaus stijl, ook wel Modern Movement en International Style genoemd, in Nederland het Nieuwe Bouwen, is een belangrijke stroming in het begin van de 20ste eeuw waarin werd gebroken met het bombastische en volumineuze bouwen uit de eeuwen daarvoor. Voorbeelden in Nederland zijn huizen aan de J.J. Viottastraat in Amsterdam, het gebouw Zonnestraal in Hilversum, de Van Nellefabriek in Rotterdam en het oude hoofdkantoor, De Witte Dame, van Philips in Eindhoven.